Het voelt wel als lente, want ik schrijf dit vanuit een nieuw huis, en werk aan nieuwe klussen, terwijl ik uit het raam zie hoe groene parkieten tegen een blinde muur aanvliegen. Voor Ymere werk ik aan een boekje, voor Mama Noord komt er een schrijfworkshop aan, voor de Noorderparkkamer schrijf ik persberichten en wat dies meer zij, en voor mezelf is er altijd weer die poëzie die kennelijk geschreven moet worden. Bij nader inzien zit er een roostertje in de muur, waar ze net niet doorheen kunnen. Misschien ruikt het er naar lente.
Ps: mijn woonboot staat te koop, mocht je heel betaalbaar vrijstaand willen wonen bij de hippe NDSM-werf, dan is dit je kans.
